Μια ημερομηνία πριν από χρόνια…του Μανόλη Αναγνωστάκη

Χειμώνας στο Ηράκλειο

Χειμώνας στο Ηράκλειο

Ζήσαμε πάντα σε υγρές κι ανεξερεύνητες παραλίες
Στα σιωπηλά καφενεία με τις ετοιμοθάνατες καρέκλες
Τα σούρουπα έρχονται και ξανάρχονται κι η θάλασσα είν’ ατέλειωτη
Με τα θαμπά καράβια που φεύγουν και πλανιούνται στο σκοτάδι.
Είναι ωραίο και θλιβερό να θυμάσαι τόσα βράδια
Δεμένα μ’ απέραστους καπνούς και με δυο κατάμαυρα μάτια
Κι ένα χέρι που μάκραινε και χαιρετούσε απ’ το λιμάνι

Continue reading

Σώπα Μη Μιλάς… του Aziz Nesin

philippines_anti-defamationΣώπα, μη μιλάς, είναι ντροπή

κόψ’ τη φωνή σου

σώπασε επιτέλους

κι αν ο λόγος είναι αργυρός

η σιωπή είναι χρυσός.

Τα πρώτα λόγια που άκουσα από παιδί

έκλαιγα, γέλαγα, έπαιζα μου λέγανε:

“σώπα”.

Στο σχολείο μου κρύψαν την αλήθεια τη μισή,

μου λέγανε :”εσένα τι σε νοιάζει ; Σώπα!”

Με φιλούσε το πρώτο κορίτσι που ερωτεύτηκα και μου λέγανε:

“κοίτα μην πεις τίποτα, σσσσ….σώπα!”

Κόψε τη φωνή σου και μη μιλάς, σώπαινε.

Και αυτό βάσταξε μέχρι τα είκοσί μου χρόνια.

Ο λόγος του μεγάλου

η σιωπή του μικρού.

Continue reading

“Διάλογος έκτος” του Νίκου Καρούζου

Pink Floyd - Pulse

Pink Floyd – Pulse

Θέλω να φτάσω στην καρδιά σου.
Ποτίζω με δάκρυα τη γη
μετά τόσους καιρούς
ολοήμερα κ΄ εγώ.
Σήμερα το να είσαι άνθρωπος
ζυγίζεται με τα δάκρυα,
Ζητώ μια νέα γραφή για το μέσα κόσμο.
Πάσχω για ένα χαμόγελο του πλησίον
ελεύθερο από όλα τα αισθήματα.
Θέλω να φτάσω στην καρδιά σου,
εκεί που το χαμόγελο πλέκεται
με το φως του ήλιου,
δίχως ρίζα πουθενά.

Continue reading

Θυμήσου, Σώμα…του Κ. Π. Καβάφη

αρχείο λήψης

Σώμα, θυμήσου όχι μόνο το πόσο αγαπήθηκες,
όχι μονάχα τα κρεβάτια όπου πλάγιασες,
αλλά κ’ εκείνες τες επιθυμίες που για σένα
γυάλιζαν μες στα μάτια φανερά,
κ’ ετρέμανε μες στην φωνή —  και κάποιο
τυχαίον εμπόδιο τες ματαίωσε.
Τώρα που είναι όλα πια μέσα στο παρελθόν,
μοιάζει σχεδόν και στες επιθυμίες
εκείνες σαν να δόθηκες — πώς γυάλιζαν,
θυμήσου, μες στα μάτια που σε κύτταζαν·
πώς έτρεμαν μες στην φωνή, για σε, θυμήσου, σώμα.

Ο Ουρανός..του Μανόλη Αναγνωστάκη

ουρανος_μαρουλας

Αναγνώστη μου καλημέρα!! Σαν αυριο 10 του Μάρτη γεννήθηκε ο Μανόλης Αναγνωστάκης..το -ο- στο Μανώλης με όμικρον..Ιατρός ακτινολόγος, γεννημένος στην θεσσαλονικη, με καταγωγή από τα Ρούστικα του Ρεθύμνου(και αυτός Ρεθεμνιώτης)..

Continue reading

Αντίσταση…αγνωστο ποίημα του Νίκου Καββαδία για τον Δεκέμβρη του ’44

Δεκεμβριανά
Στη Μέλπω Αξιώτη
 
Στο παιδικό μας βλέμμα πνίγονται οι στεριές
Πρώτη σου αγάπη τα λιμάνια σβηούν κι εκείνα.
Θάλασσα τρώει το βράχο απ’ όλες τις μεριές.
Μάτια λοξά και τ’ αγαπάς: Κόκκινη Κίνα.

Στίχοι γραμμένοι σε πακέτα από τσιγάρα…του Τάσου Λειβαδίτη

mayrokokkino-copy

Πατρίδα, είσαι γεννημένη απ΄τους πεθαμένους  (Πατρίδα)

Πάνω στα ματωμένα πουκάμισα των σκοτωμένων εμείς καθόμασταν τα βράδια και ζωγραφίζαμε σκηνές από την αυριανή ευτυχία του κόσμου. Έτσι γεννήθηκαν οι σημαίες μας.  (Σημαίες)

Κι όταν πεθάνω και δε θά΄μαι ούτε λίγη σκόνη πια μέσα στους δρόμους σας τα βιβλία μου, στέρεα κι απλά θα βρίσκουν πάντοτε μια θέση πάνω στα ξύλινα τραπέζια ανάμεσα στο ψωμί και τα εργαλεία του λαού. (Ποιητική)