Αυτός που σωπαίνει, του Τάσου Λειβαδίτη

06-120605_athens_fadek_013Το σούρουπο έχει πάντα τη θλίψη ενός ατέλειωτου χωρισμού Κι εγώ έζησα σε νοικιασμένα δωμάτια με τις σκοτεινές σκάλες τους που οδηγούνε άγνωστο που…

Με τις μεσόκοπες σπιτονοικοκυρές που αρνούνται κλαίνε λίγο κι ύστερα ενδίδουν και τ’ άλλο πρωί, αερίζουν το σπίτι απ’ τους μεγάλους στεναγμούς…

Στα παλαιικά κρεβάτια με τα πόμολα στις τέσσερις άκρες πλάγιασαν κι ονειρεύτηκαν πολλοί περαστικοί αυτού του κόσμου κι ύστερα αποκοιμήθηκαν γλυκείς κι απληροφόρητοι σαν τους νεκρούς στα παλιά κοιμητήρια

Όμως εσύ σωπαίνεις… Γιατί δε μιλάς; Πες μου! Γιατί ήρθαμε εδώ; Από πού ήρθαμε; Κι αυτά τα ιερογλυφικά της βροχής πάνω στο χώμα; Τι θέλουν να πουν;

Ω, αν μπορούσες να τα διαβάσεις!!! Όλα θα άλλαζαν…

Όταν τέλος, ύστερα από χρόνια ξαναγύρισα… δε βρήκα παρά τους ίδιους έρημους δρόμους, το ίδιο καπνοπωλείο στη γωνιά…

Κι ολόκληρο το άγνωστο την ώρα που βραδιάζει…

η φωτογραφία ειναι απαλλοτριωμένη από το Blog: underinformation.wordpress.com

 

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s