Ηλίας Πετρόπουλος, περί Αθεΐας: Απόσπασμα από τα “Καλιαρντά”

images (2)Σήμερα θα το πω ανοιχτά. Δεν μπορείς να πολεμήσεις τις (μονίμως δεξιές) ελληνικές κυβερνήσεις παρά μόνο με όπλα μη-πολιτικά.

Δεν είμαι γραμμένος σε κανένα κόμα. Εκ διαισθήσεως, ξεκίνησα πριν από δέκα χρόνια έναν πόλεμο γελοιοποιήσεως, της φασιστικής νοοτροπίας που διέπει κάθε μορφή κοινωνικού βίου εν Ελλάδι.

Μετά τα Ρεμπέτικα Τραγούδια ξεπέταξα τα Καλιαρντά, και, εσχάτως, το Εγχειρίδιον του Καλού Κλέφτη. Ενδιαμέσως έδινα μια παράλληλη μάχη.

Ενεγράφην ως άθεος στο δελτίο της απογραφής πληθυσμού της 14-3-1971 (όπερ δεν αναφέρεται στα απατεωνίστικα βιβλία της Στατιστικής Υπηρεσίας).

Ζήτησα και έλαβα στις 17-1-1972 (μετά από πολύμηνο καψόνι) καινούρια αστυνομική ταυτότητα με την ένδειξη άθεος. Εξανάγκασα τον δήμαρχο Αθηναίων να τροποποιήσει την εγγραφή μου στα δημοτολόγια.

Ξεκίνησα μια επικίνδυνη ιστορία με τον υπουργό δικαιοσύνης αξιότιμο κύριο Τσουκαλά, όταν απήτησα άδεια γάμου, ως άθεος, βάσει του ισχύοντος συντάγματος.

Ο καβγάς αυτός (παρουσίαζε τεράστιο νομικό ενδιαφέρον) ετράβηξε ως το Συμβούλιον Επικρατείας, που απέρριψε για τυπικούς λόγους την προσφυγή μου.

Άρχισα, τον Οκτώβριο το ’72, τις βραδιές ρεμπέτικου τραγουδιού, στο Κύταρο, όπου ακούστηκαν μόνον μουρμούρικα του τεκέ και της φυλακής κι άλλα αναρχίζοντα ρεμπέτικα (τότε είναι που πρωτοτραγούδησε ο Μιχάλης Γενίτσαρης το Όσοι γινούν πρωθυπουργοί όλοι τους θα πεθάνουν)

. Με αίτησή μου στην Αστυνομική Διεύθυνση ζήτησα άδεια ιδρύσεως Λέσχης Αθέων (ακόμα περιμένω απάντηση). Και ενώ ετοιμαζόμουνα να περάσω σε άλλης μορφής ενέργειες (μήνυση κατά ΔΕΗ για αντισυνταγματική και γκανγκστερική συνείσπραξη φόρου ραδιοφωνίας, μήνυση κατά του ναού αγίου Διονυσίου δια παράβασιν κοινής ησυχίας δια κωδωνοκρουσιών, παρόμοια μήνυση κατά του Γενικού Επιτελείου Στρατού για τους εκ του Λυκαβητού κανονιοβολισμούς, μηνυτήριος αναφορά για την περίπτωση Νιάρχου που βοά, γκρέμισμα του ανδριάντος του Τρούμαν με συνεργασία άλλων καλλιτεχνών κτλ. κτλ.) εξαναγκάστηκα να μπω φυλακή.

Λίγο αργότερα (το Πάσχα του ’73) αρνήθηκα να ορκιστώ επί του ιερού ευαγγελίου σε κάποια δίκη του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Αυτά δεν τάκανα για να σκανδαλίσω τους γραικύλους. Απλώς ήθελα να καταδείξω στους δούλους ότι ακόμα και οι ισχύοντες φασιστικοί νόμοι παρουσιάζουν πολλά εκμεταλλεύσιμα ρήγματα και περιθώρια.

Όθεν, η έκδοση των Καλιαρντών υπήρξε μια αυτόχρημα πολιτική πράξη. Η έκδοση τωνΚαλιαρντών έγινε κάτω απο δυσμενέστατες συνθήκες. Η έκδοση των Καλιαρντών δεν είχε το προηγούμενό της. Το 1971, ενεργούσα εν πλήρει συνειδήσει. Έτσι ακριβώς ενήργησα και το 1979.

Καθώς απεδείχθη, στην Ελλάδα ο φασισμός παραμένει άγριος και άγρυπνος.

που θα βρείτε το βιβλίο: http://it.scribd.com

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s